I. مقدمه: پتانسیل ضد سرطانی متفورمین، دارویی معجزه آسا برای کنترل قند خون
متفورمین برای اولین بار در سال 1922 سنتز شد و در سال 1957 مورد تایید بالینی قرار گرفت، متفورمین تا به امروز به عنوان گسترده ترین داروی تجویز شده برای دیابت نوع 2 در جهان باقی مانده است. پیشرفتهای مستمر در تحقیقات پایه شواهد قابلتوجهی به دست آورده است مبنی بر اینکه متفورمین فعالیتی را برای مهار تکثیر سلولهای تومور اعمال میکند و به آن چشمانداز وسیعی برای تحقیق و توسعه ضد تومور میدهد. مطالعه مدل موش برجسته اخیراً درطبیعتیک استراتژی نوآورانه برای درمان ترکیبی با متفورمین برای مبارزه با سرطان سه گانه-منفی سینه ارائه می دهد.
II. تحقیقات جدید درطبیعت: هِم همراه با متفورمین برای درمان هدفمند سرطان سه گانه-منفی سینه
2.1 سابقه Heme و هدف آن BACH1
هم برای اولین بار در سال 1853 متبلور و از خون جدا شد و در حال حاضر از نظر بالینی عمدتاً برای اختلالات مرتبط با بیوسنتز معیوب هم استفاده می شود. این مطالعه اولین مطالعه ای است که BACH1 (همسانی BTB و CNC 1)، یک فاکتور رونویسی را به عنوان هدف ضد تومور هِم شناسایی کرد. BACH1 در سرطان پستان سه گانه منفی (TNBC) بسیار بیان می شود و به عنوان یک پروتئین اصلی واسطه متاستاز تومور عمل می کند. بیان بالای BACH1 به طور کلی پیشآگهی ضعیف بیمار را پیشبینی میکند. این فاکتور رونویسی، متابولیسم میتوکندری را با اتصال به توالیهای DNA خاص برای سرکوب رونویسی ژنهای مرتبط با زنجیره انتقال الکترون میتوکندری، کنترل میکند و در نتیجه یک مسیر اصلی تامین انرژی برای سلولهای تومور را قطع میکند. علاوه بر این، BACH1 یک هدف ضروری برای بقای سلول نیست، به این معنی که مهار هدفمند این پروتئین ممکن است رژیمهای درمانی با سمیت کم را فعال کند.
2.2 مکانیسم درمان ترکیبی و نتایج آزمایش های حیوانی
سنجشهای سلولی آزمایشگاهی نشان داد که درمان با هم، بیان BACH1 را کاهش میدهد و برنامهریزی مجدد متابولیک را در سلولهای تومور تحمیل میکند. تیم تحقیقاتی بر اساس یافتههای تحقیقات قبلی، فرضیهای را ارائه کرد: سلولهای توموری که مسیرهای متابولیکی تغییر یافته را پشت سر میگذارند، بسیار حساستر به سرکوب تنفس میتوکندری با واسطه متفورمین-میشوند. مدلهای بعدی تومور پیوند زنوگرافت موش این فرضیه را تأیید کرد: رژیم ترکیبی هم به علاوه متفورمین به طور مؤثری رشد تومورهای سه گانه- منفی سینه را سرکوب کرد.
2.3 راهنمایی برای داروی فردی و چشم انداز کاربرد وسیع-طیف ضد سرطان-
این مطالعه یک چارچوب درمانی طبقه بندی شده را ارائه کرد:
بیماران با بیان کم BACH1 و بیان بالای ژنهای مرتبط{1}میتوکندری، پاسخهای درمانی قوی به تکتراپی متفورمین نشان میدهند.
بیماران با بیان BACH1 بالا و بیان کم ژنهای مرتبط{1}میتوکندری، ذاتاً به متفورمین مقاوم هستند. تجویز همزمان با هم، مقاومت دارویی را معکوس می کند و حساسیت تومور را به متفورمین باز می گرداند.
محققان تاکید کردند که بیان بیش از حد BACH1 منحصر به سرطان پستان سه گانه-منفی نیست. سطوح بالای این پروتئین در چندین بدخیمی از جمله سرطان ریه، کارسینوم کلیه، سرطان رحم، سرطان پروستات و لوسمی حاد میلوئید نیز مشاهده می شود. از این رو، این استراتژی درمانی نویدبخش گسترش در انواع مختلف سرطان است. این مطالعه همچنین اولین تحقیق جهان را در مورد رژیم ترکیبی ضد تومور-در جفت متفورمین با هم نشان میدهد.

III. تحقیق درارتباطات طبیعت: توسعه درمان ترکیبی سه گانه برای سرطان سینه با ترکیب متفورمین
3.1 سابقه هدف: MYC-آسیب پذیری متابولیک واسطه در تومورها
انکوژن MYC در بیش از 40 درصد سرطانهای سینه بیش از حد بیان میشود و باعث ایجاد نقصهای متابولیکی در سلولهای تومور میشود که سلولهای سرطانی را مستعد آپوپتوز میکند. با استفاده از این ویژگی، یک تیم تحقیقاتی از دانشگاه هلسینکی در فنلاند یک ترکیب دارویی جدید را بررسی کردند. Venetoclax، یک مهارکننده BCL-2 که توسط FDA برای برخی از بدخیمیهای هماتولوژیک تأیید شده است، آپوپتوز سلول تومور را القا میکند اما هنوز تأییدیه نظارتی را برای نشانههای سرطان پستان دریافت نکرده است. آزمایش های غربالگری نشان داد کهمتفورمیناثر پرو{0}}آپوپتوتیک ونتوکلاکس را تقویت می کند.
3.2 اثربخشی و محدودیتهای رژیم دارویی دوگانه: متفورمین به همراه ونتوکلاکس
کشتهای سلولی آزمایشگاهی، مدلهای حیوانی سرطان سینه و نمونههای بافت توموری مشتقشده از بیمار، همگی تأیید کردند که ترکیب متفورمین و ونتوکلاکس از MYC{1}} آسیبپذیریهای متابولیکی را برای از بین بردن سلولهای سرطان سینه و مهار پیشرفت تومور ایجاد میکند. با این وجود، این رژیم{3}}دوگانه دارای محدودیتهای برجسته است. در مدلهای موش، درمان ترکیبی تنها به کنترل موقت تومور با عود سریع تومور پس از ترک دارو دست مییابد. تجزیه و تحلیل مکانیکی نشان داد که دارودرمانی دوگانه باعث فرسودگی گسترده لنفوسیتهای کشنده تومور میشود، در حالی که سلولهای ایمنی باقیمانده بیان PD-1 بالایی را نشان میدهند و یک ریزمحیط تومور سرکوبگر ایمنی ایجاد میکنند.
3.3 درمان ترکیبی سه گانه: متفورمین + ونتوکلاکس + آنتی بادی PD-1
در پاسخ به ریزمحیط ایمنی تغییر شکل یافته، تیم تحقیقاتی یک آنتی بادی PD-1 را برای ساخت یک رژیم درمانی سه گانه ترکیب کردند:
متفورمین همراه با ونتوکلاکس: ضایعات تومور را کاهش می دهد، آپوپتوز سلول های سرطانی را القا می کند و لنفوسیت های سیتوتوکسیک را فعال می کند.
آنتیبادی PD-1: سرکوب سیستم ایمنی را تسکین میدهد و فعالیت ضد توموری لنفوسیتها را حفظ میکند. آزمایشهای حیوانی تأیید کردند که درمان ترکیبی سهگانه به طور قابلتوجهی بقای موشهای حامل تومور را در مقایسه با تکدرمانی یا رژیمهای دارویی دوگانه افزایش میدهد. هر سه عامل موجود در این رژیم داروهای تأیید شده تجاری در دسترس هستند و شرایط مطلوبی را برای ترجمه سریع به آزمایشات بالینی انسانی ایجاد می کنند.
IV. پیشینه گسترده: چشم انداز درمان بالینی کنونی سرطان پستان سه گانه-منفی
سرطان پستان سه گانه{0}منفی (TNBC) 15 تا 20 درصد از کل موارد سرطان سینه را تشکیل میدهد که شیوع آن در زنان جوان بیشتر است. این بیماری با افزایش خطر عود، تمایل به متاستازهای دوردست و میزان مرگ و میر نسبتاً بالا مشخص می شود. در حال حاضر، بیشتر بیماران فقط می توانند شیمی درمانی معمولی را دریافت کنند، که اغلب باعث ایجاد مقاومت دارویی می شود و منجر به پیش آگهی کلی نابهینه می شود. قبلا،مجله پزشکی نیوانگلند (NEJM)پیشرفت بالینی محوری منتشر شده: ترکیب آتزولیزوماب (یک آنتی بادی PD-L1) و پاکلی تاکسل متصل به آلبومین- تأییدیه FDA را دریافت کرد و اولین-رژیم ایمونوتراپی هدفمند خط جهان شد که برای سرطان پستان سه گانه{{4} منفی نشان داده شده است.
V. نتیجه گیری
دو مطالعه{0}}تأثیر بالا، دو رویکرد درمانی ترکیبی متمایز را برای سرطان سینه با محوریت متفورمین ایجاد کردند: رژیم مبتنی بر هم{1}}BACH1 را برای تعدیل متابولیسم میتوکندری هدف قرار میدهد، در حالی که درمان سهگانه{3}}از MYC{4}در امتداد آسیبپذیریهای متابولیکی ناشی از MYC استفاده میکند. متفورمین بهعنوان یک داروی کلاسیک-در بازار قدیمی، دارای پروفایلهای ایمنی تثبیتشده و هزینههای درمان قابل کنترل است. انتظار میرود که ترجمه بالینی درمانهای جدید برای چندین سرطان پستان مقاوم به درمان را تسریع کند و پیگیری دادههای کارآزماییهای بالینی مربوطه نیازمند توجه مداوم است.
