متفورمین، داروی معجزه‌آسا که-نامیده می‌شود، همچنین می‌تواند اثربخشی ایمونوتراپی را افزایش دهد.

متفورمین در میان داروهای خوراکی تجویز شده برای دیابت نوع 2 در سراسر جهان قرار دارد. تحقیقات انجام شده در دهه‌های اخیر تأیید کرده است که متفورمین فراتر از نشانه اصلی خود برای مدیریت دیابت، اثرات بالقوه برجسته‌ای در درمان ضد سرطان، مداخله ضد پیری و درمان اختلالات متابولیک مختلف دارد و به آن لقب «داروی معجزه‌آسا» داده است. اخیراً، یک مقاله تحقیقاتی در مورد متفورمین-تخریب واسطه‌ای PD-L1 در فیدهای رسانه‌های اجتماعی منتشر شد. این مطالعه تأیید می کند که این داروی معجزه آسا می تواند اثربخشی ایمنی درمانی را تقویت کند و یک کاربرد دارویی ارزشمند دیگر را به مجموعه خود اضافه کند.

معکوس کردن اختلال شناختی

بیمارانی که از درد مزمن رنج می‌برند، اغلب دچار نقص‌های شناختی{0}}دردی می‌شوند که حتی با تجویز مسکن‌های معمولی نیز ادامه می‌یابد. قشر مخ جلوی مغز دارای انعطاف پذیری عصبی بالایی است و فرض بر این است که بازسازی انطباقی قشر مغز ناشی از درد مداوم عامل اصلی چنین اختلالات شناختی است. مداخلات بالینی مرسوم در حال حاضر نمی توانند به اندازه کافی اختلال شناختی ناشی از درد را برطرف کنند. محققان دانشگاه تگزاس در دالاس یک مدل موش ساختند که اختلالات شناختی مربوط به درد-را خلاصه می‌کند تا اثرات درمانی چندین عامل دارویی را بررسی کنند. آزمایش‌های in vivo نشان داد که یک رژیم درمانی 7 روزه متفورمین با دوز 200 میلی‌گرم بر کیلوگرم وزن بدن به معکوس کردن کامل درد منجر شد{11}}نقص‌های شناختی را در موش‌ها برانگیخت. در مقابل، گاباپنتین، یک عامل خط اول برای دردهای عصبی و صرع، هیچ مزیت درمانی قابل مقایسه ای نشان نداد. این یافته‌ها از استفاده مجدد از متفورمین برای درمان اختلالات شناختی در بیمارانی که با درد نوروپاتیک زندگی می‌کنند، حمایت می‌کند.

درمان کمکی برای ترک سیگار

استعمال دخانیات مهمترین علت قابل پیشگیری عوارض و مرگ و میر در سطح جهان است. با این حال، اکثر سیگاری ها به دلیل علائم شدید ترک در طول ترک سیگار، با موفقیت ترک می کنند. محققان در دانشگاه پنسیلوانیا شناسایی کردند که تجویز مزمن متفورمین آبشار سیگنالینگ AMPK را فعال می کند، در حالی که سیگنالینگ AMPK پس از قطع متفورمین سرکوب می شود. بر این اساس، تیم تحقیقاتی این فرضیه را مطرح کردند که فعال‌سازی دارویی مسیر AMPK می‌تواند تظاهرات ترک را کاهش دهد. به عنوان یک آگونیست متعارف AMPK، متفورمین به موش‌هایی که واکنش‌های ترک نشان می‌دادند تجویز شد، و تسکین قابل اندازه‌گیری رفتارهای ترک در افراد حیوان مشاهده شد. این تحقیق کاربرد متفورمین را به عنوان یک عامل کمکی برای برنامه های ترک سیگار اثبات می کند.

معکوس شدن فیبروز ریوی

فیبروز به پاسخ های نابجای ترمیم بافتی اشاره دارد که در اثر آسیب بافتی در چندین اندام احشایی ایجاد می شود. متابولیسم سلولی بر فرآیندهای ترمیمی و بازسازی که پس از آسیب بافتی فعال می شوند، کنترل می کند. AMPK به عنوان یک کلید متابولیک اصلی عمل می کند و متابولیسم سلولی را از حالت آنابولیک به سمت متابولیسم کاتابولیک هدایت می کند. دانشمندان دانشگاه آلاباما در بیرمنگام فعالیت سرکوب شده AMPK را در ضایعات فیبروتیک که از بیماران مبتلا به فیبروز ریوی ایدیوپاتیک و همچنین از مدل‌های موش فیبروز ریوی ناشی از بلئومایسین{3}}برداشته شده بود، کشف کردند. در همین حال، ضایعات فیبروتیک دارای جمعیت بالایی از میوفیبروبلاست‌های مقاوم به آپوپتوز-بودند. فعال‌سازی دارویی AMPK از طریق متفورمین در میوفیبروبلاست‌ها، حساسیت سلولی را نسبت به مرگ سلولی آپوپتوز بازیابی می‌کند. علاوه بر این،متفورمینرفع ضایعات فیبروتیک ایجاد شده در مدل های حیوانی را تسریع می کند. این مطالعه نشان می دهد که متفورمین و آگونیست های جایگزین AMPK کاندیدهای مناسبی برای معکوس کردن پاتولوژی فیبروتیک ایجاد شده هستند.

اثرات ضد پیری{{0}

متفورمین برای افزایش طول عمر در چندین مدل حیوانی تایید شده است، با این حال اثرات مولکولی آن بر سلول های انسانی تا زمان مطالعات اخیر ضعیف باقی مانده است. محققان مؤسسه بیوفیزیک، آکادمی علوم چین تأیید کردند که متفورمین با دوز پایین، طول عمر همانندسازی فیبروبلاست‌های انسان و سلول‌های بنیادی مزانشیمی را افزایش می‌دهد و پیشرفت پیری سلولی را کاهش می‌دهد. اکتشافات مکانیکی بیشتر نشان داد که بیان گلوتاتیون پراکسیداز 7 (GPx7) در کنار پیری سلولی کاهش یافته است و کمبود GPx7 مستقیماً پیری زودرس را تسریع می‌کند. متفورمین سطوح هسته ای فاکتور رونویسی Nrf2 را افزایش می دهد که به نوبه خود رونویسی ژن GPX7 را افزایش می دهد و فراوانی پروتئین GPx7 را در شبکه آندوپلاسمی افزایش می دهد. محور سیگنال دهی متفورمین-Nrf2-GPx7 نیز برای به تاخیر انداختن پیری در مدل های Caenorhabditis elegans تأیید شده است. این تحقیق مکانیسم مولکولی بتن را روشن می کند که از طریق آن متفورمین پیری را در سلول های انسانی کاهش می دهد.

سلول های سرطان کبد از گرسنگی

کارسینوم هپاتوسلولار (HCC) علائم متابولیکی متمایز را نسبت به سلول‌های کبدی طبیعی نشان می‌دهد: سلول‌های HCC هگزوکیناز 2 با میل ترکیبی بالا (HK2) را بیش از حد بیان می‌کنند در حالی که فعالیت کاتالیزوری گلوکوکیناز (GCK) را سرکوب می‌کنند. این فنوتیپ متابولیک گلوکز منحصر به فرد، درمان هدفمند انتخابی را علیه سلول های HCC بدخیم امکان پذیر می کند. محققان در دانشگاه ایلینویز شیکاگو در ابتدا تلاش کردند تا گلیکولیز را از طریق مهار HK2 برای گرسنگی سلول‌های HCC مسدود کنند، اما تک‌تراپی HK2 کارایی محدودی در مهار تکثیر تومور داشت. سلول‌های HCC برنامه‌ریزی مجدد متابولیک تطبیقی ​​را در سرکوب HK2 با تنظیم فسفوریلاسیون اکسیداتیو میتوکندری برای حفظ تامین انرژی ایجاد می‌کنند. تجویز همزمان متفورمین این مکانیسم بقای تطبیقی ​​سلول‌های تومور را لغو می‌کند و رژیم درمانی ترکیبی به طور قابل‌توجهی باعث مرگ سلول‌های HCC و سرکوب رشد تومور می‌شود. این تحقیق ترکیبی از مهارکننده‌های HK2 و متفورمین را به عنوان یک استراتژی درمانی امیدوارکننده برای درمان سرطان کبد نشان می‌دهد.