یک مطالعه پزشکی به تازگی در بریتانیا منتشر شده استطبیعتژورنال نشان می دهد که گلوکز خون بالا تأثیر منفی بر سطوح 5-هیدروکسی متیل سیتوزین (5 hmC) دارد، یک تغییر DNA که در سرطان مختل می شود. این یافته ممکن است به توضیح اینکه چرا دیابت خطر سرطان را افزایش می دهد کمک کند.
دیابت یک سندرم متابولیک پیچیده است که با افزایش مداوم سطح گلوکز خون مشخص میشود که اغلب با عوارض شدید{0} و تهدیدکننده زندگی همراه است. بر اساس گزارش جهانی دیابت سازمان بهداشت جهانی، تعداد بزرگسالانی که مبتلا به دیابت هستند در سراسر جهان طی نزدیک به چهار دهه گذشته سه برابر شده است. مطالعات اپیدمیولوژیک قبلی نشان دادهاند که دیابت خطر سرطان را افزایش میدهد و فرض بر این است که هیپرگلیسمی عامل اصلی ایجاد این ارتباط سرطانی دیابت است.
با این وجود، مکانیسم مولکولی پشت این همبستگی به خوبی شناخته نشده است. مشخص نیست که چگونه گلوکز خون بالا باعث ایجاد تغییرات ژنتیکی یا اپی ژنتیکی می شود که در نهایت منجر به سرطان می شود.

محققان شناسایی کردهاند که TET2، یک ژن{1}}سرکوبکننده تومور، تبدیل 5 میلیسیسیسی به 5 میلیسیسیسیوس را کاتالیز میکند. کاهش فعالیت این ژن{5}}سرکوبگر تومور باعث کاهش سطوح 5 میلیسیریح در برخی از بیماران سرطانی میشود.
در مطالعه حاضر، یک تیم تحقیقاتی از دانشکده پزشکی هاروارد در ایالات متحده، کاهش سطح 5 میلیسیسیسی را در سلولهای خونی بیماران دیابتی مشاهده کردند. آزمایشها روی انواع سلولهای مختلف یک "سوئیچ فسفوریلاسیون" را نشان داد که ثبات TET2 و فراوانی 5 میلیسیسی را تعدیل میکند. AMP{5}}پروتئین کیناز فعال شده (AMPK)، یک حسگر کلیدی مواد مغذی و انرژی، TET2 را فسفریله کرده و پایداری آن را افزایش میدهد. افزایش گلوکز خون، فعالیت پروتئین کیناز فعال شده AMP را سرکوب می کند، که به نوبه خود پایداری TET2 را کاهش می دهد و سطوح 5 میلی متر را کاهش می دهد.
نتایج آزمایشهای موش نشان میدهد که داروی ضد-هیپرگلیسمیمتفورمینمی تواند رشد تومور را از طریق مسیر AMPK{0}}TET2 سرکوب کند. این مشاهدات دیدگاه های جدیدی را برای تحقیقات بالینی بیشتر ارائه می دهد.
