AMPK نقش مرکزی در متابولیسم ایفا می کند و به عنوان یک هدف درمانی برای اختلالات متابولیک و حتی برخی سرطان ها در نظر گرفته می شود. مکانیسم دقیق اثر متفورمین نامشخص است، اما حداقل تا حدی با فعال کردن AMPK عمل می کند.
اخیراً، مطالعات جدید متعددی در مورد متفورمین منتشر شده است که برخی از آنها بیش از-آن را به عنوان یک داروی معجزه آسا ضد پیری- معرفی می کنند. پیامدهای مطلوب متفورمین نیز اغلب در تحقیقات مرتبط با سرطان گزارش شده است. یک مطالعه اخیر نشان می دهد که تجویز ترکیبی متفورمین و عوامل هدفمند، نتایج درمان را برای سرطان ریه سلولی غیر کوچک-{6}} بهبود می بخشد.
از نظر عینی، متفورمین فقط به عنوان یک جزء کمکی در این-مطالعات فوق الذکر عمل می کند. این فواید اضافی دارد اما اثر درمانی غالبی را اعمال نمی کند.
نیشارین، پروتئینی که در طیف وسیعی از فرآیندهای بیولوژیکی دخیل است و به عنوان یک سرکوب کننده تومور عمل می کند، توسط پروفسور سورش آلاهاری متخصص در بیوشیمی و ژنتیک کشف شد. بیشتر تحقیقات او در مورد این پروتئین جدید بر روی سرطان سینه متمرکز است.
در این مطالعه جدید، تیم تحقیقاتی وی دریافتند که حذف ژن نیشارین رشد غدد پستانی را به تاخیر می اندازد، رشد تومور و متاستاز را تسهیل می کند و فعال شدن آنزیم AMPK را مهار می کند.
محققان همچنین آن را شناسایی کردندمتفورمینAMPK را فعال می‌کند و اثرات بازدارنده قوی-روی تومورهای فاقد نیشارین عملکردی دارد، که نشان می‌دهد متفورمین پتانسیل درمانی قابل‌توجهی در برابر تومورهای کمبود نیشارین- دارد.
دکتر الاهاری اظهار داشت: «ما در مقایسه با همتایان مثبت نیشارین-سلول‌های تومور حذف‌شده نیشارین، فعالیت کمتری AMPK مشاهده کردیم. "متفورمین فعال‌سازی AMPK را به طور موثرتری در موش‌های دارای کمبود نیشارین- تحریک می‌کند و از تکثیر تومور در این حیوانات جلوگیری می‌کند. در مجموع داده‌های ما نشان می‌دهد که از دست دادن غیرطبیعی نیشارین به پیشرفت تومور سینه کمک می‌کند، سیگنال‌دهی AMPK برای سرکوبی با واسطه نیشارین و فعال‌سازی تومور سینه{7}با واسطه نیشارین ضروری است. مانع از رشد تومور سینه در موش‌های مبتلا به نیشارین-می‌شود."
این یافته‌ها پیامدهای بالینی مهمی دارند زیرا بیان نیشارین اغلب در نمونه‌های سرطان پستان انسان، به‌ویژه سه‌گانه-سرطان منفی سینه، تنظیم می‌شود، و چنین بیانی در سطح پایین{3}}با میزان بقای طولانی‌مدت ضعیف ارتباط دارد.
دکتر الهاری افزود: «این کشف که اثربخشی داروهایی مانند متفورمین توسط سطوح نیشارین کنترل می شود، به غربالگری بیمارانی که بیشترین سود را از این داروها می برند، کمک می کند. "بر این اساس، بیان نیشارین می تواند به عنوان یک نشانگر زیستی برای انتخاب بیمارانی که بیشتر به فعال کننده های AMPK پاسخ می دهند- و تصمیمات درمانی بالینی را راهنمایی کند."
علاوه بر این، یک مطالعه اخیر از دانشگاه ایالتی لوئیزیانا در ایالات متحده به این نتیجه رسید که متفورمین می تواند اثرات درمانی امیدوارکننده ای را در برابر سرطان های فاقد پروتئین نیشارین ارائه دهد. یافته های تحقیق در مجله منتشر شدمجله بین المللی سرطان.
