I. پتانسیل درمانی جدید یک زمان-داروی کلاسیک ارجمند
متفورمین یک عامل کاهش دهنده قند خون کلاسیک با چندین دهه کاربرد بالینی است. این دارو به دلیل ایمنی، هزینه کم و اثربخشی قوی، به عنوان اولین-داروی درمانی برای دیابت نوع 2 عمل میکند و عموماً به عنوان یک "داروی شگفتانگیز" شناخته میشود. در سالهای اخیر،{4}}تحقیقات دارویی عمیق به طور مداوم ارزشهای اضافی این داروی قدیمی را با خواص ضد پیری، ضد تومور و ضد التهابی آن که بهطور متوالی توسط تحقیقات تأیید شده است، کشف کردهاند. جدیدترین-مطالعات جدید، ظرفیت منحصربهفرد متفورمین را برای معکوس کردن فیبروز ریوی شناسایی میکند، و پیشرفت چشمگیری را در مدیریت این اختلال صعبالعلاج ریوی به ارمغان میآورد.
فیبروز ریوی با نام مستعار "اسکلروز ریوی" به یک بیماری مزمن پیشرونده ریه غیرقابل برگشت اشاره دارد. در بیماران مبتلا، بافتهای آلوئولی طبیعی به طور گسترده توسط فیبرهای کلاژن جایگزین میشوند که منجر به بدتر شدن پیشرونده عملکرد ریوی و در نهایت نارسایی تنفسی کشنده میشود. مداخلات درمانی درمانی در حال حاضر از نظر بالینی در دسترس نیستند. داروهای موجود به جای معکوس کردن ضایعات فیبروتیک ایجاد شده ریه، فقط پیشرفت بیماری را کند می کنند. اثر تازه کشف شده متفورمین به طور بالقوه نیاز پزشکی برآورده نشده در این زمینه درمانی را برطرف می کند.

II. مکانیسمهای اصلی زیربنای متفورمین-واگردانی فیبروز واسطهای
انباشته شدن تحقیقات سلولی و آزمایشهای حیوانی نشان میدهد که متفورمین از طریق تنظیم هماهنگ آبشارهای سیگنالینگ محوری متعدد برای متوقف کردن و بازگرداندن پیشرفت فیبروتیک در ریشه پاتولوژیک، که مکانیسمهای مولکولی اصلی آن توسط گروههای تحقیقاتی تأیید شدهاند، اثرات ضد-فیبروتیک و فیبروز{1}{1}} معکوس دارد.
فعالسازی مسیر AMPK روش اصلی عمل آن را تشکیل میدهد. متفورمین فعالیت پروتئین AMPK داخل سلولی را تنظیم می کند، در نتیجه مسیر TGF- /Smad را که مسئول فعال شدن فیبروبلاست و کاهش رسوب نابجای کلاژن در بافت های ریه است، سرکوب می کند. در همین حال، متفورمین بیان پروتئین S100A4 را از طریق محور سیگنالینگ AMPK{5}}STAT3 کاهش میدهد و به طور قابل توجهی از تکثیر و فعال شدن فیبروبلاستهای ریوی برای مهار ضایعات فیبروتیک پیشرونده جلوگیری میکند.
علاوه بر این، متفورمین مسیر AMPK{0}}mTOR را تعدیل میکند تا باعث اتوفاژی سلولی شود، سلولهای ریه آسیبدیده و پروتئینهای فیبروتیک غیرطبیعی انباشته شده را از بین میبرد و در عین حال استرس اکسیداتیو ریوی و پاسخهای التهابی را کاهش میدهد. همچنین انتقال مزانشیمی اپیتلیال راه هوایی و ترشح سیتوکینهای التهابی را مهار میکند و بازسازی ساختار آلوئولار مختل را تسهیل میکند و به تدریج آسیبهای فیبروتیک بالغ را معکوس میکند.
III. اثربخشی درمانی تایید شده توسط شواهد تحقیقاتی متعدد پشتیبانی می شود
مطالعات مدل پیش بالینی به اندازه کافی قدرت ضد فیبروتیک را تأیید کرده استمتفورمینبه تاریخ. محققان مدلهای فیبروز ریوی موش را با استفاده از بلئومایسین، دی اکسید سیلیس و سایر القاکنندهها برای آزمایشهای کنترلشده ساختند. نتایج تجربی نشان میدهد که تجویز متفورمین در موشهای مبتلا به فیبروز ریوی در مرحله متوسط-تا-مرحلهای دیررس، رسوب کلاژن ریه را به شدت کاهش میدهد، ساختارهای آلوئولی تخریبشده را به طور قابلتوجهی ترمیم میکند، نفوذ التهابی در پارانشیم ریه را تسکین میدهد و عملکرد ریه را به طور موثر بهبود میبخشد.
مطالعات دیگر تأیید کردهاند که متفورمین باعث تکثیر سلولهای بنیادی اپیتلیال آلوئولی میشود و ترمیم بافت ریه آسیبدیده را در کنار پسرفت ضایعات فیبروتیک از طریق مسیر سیگنالینگ FGFR2b تسریع میکند. بر خلاف داروهای معمولی که فقط تشدید بیماری را به تاخیر می اندازند، متفورمین مزایای دوگانه ترمیم بافت و پسرفت فیبروز را ارائه می دهد که نشان دهنده یک پیشرفت چشمگیر در تحقیقات فیبروز ریوی است. متفورمین بهعنوان دارویی که دههها از نظر بالینی استفاده میشود، دارای پروفایلهای ایمنی مطلوب با واکنشهای جانبی خفیف است که پایهای محکم برای تحقیقات ترجمه بالینی بعدی ایجاد میکند.
IV. چشم انداز برنامه و چشم انداز آینده
تحقیقات کنونی در مورد متفورمین برای برگشت فیبروز ریوی عمدتاً به آزمایشات پیش بالینی محدود می شود و متفورمین به طور رسمی در رژیم های بالینی استاندارد گنجانده نشده است. با این وجود، دادههای موجود چشمانداز ترجمهای فوقالعاده را نشان میدهد. متفورمین در مقایسه با کاندیدهای ضد فیبروتیک جدید توسعه یافته دارای هزینه تولید پایین، ایمنی برتر و خواص دارویی پایدار است که آن را از رویههای اعتبارسنجی ایمنی طولانی مدت معاف میکند و پیشرفت کارآزماییهای بالینی مرتبط را تسریع میکند.
تحقیقات پزشکی بعدی، کارآزماییهای بالینی را برای تعریف جمعیتهای مناسب بیماران، رژیمهای دوز بهینه و دورههای درمانی، و همچنین تأیید اثربخشی درمانی آن در افراد انسانی، اولویتبندی خواهد کرد. نتایج بالینی مثبت متفورمین را به اولین داروی مقرونبهصرفه تبدیل میکند که قادر به معکوس کردن فیبروز ریوی است و امیدی به بیماران مبتلا به فیبروز ریوی ایدیوپاتیک، آسیبهای ریوی شغلی و سایر بیماریهای فیبروتیک ریه میدهد. انتظار میرود این داروی کلاسیک قرن{2}یک بار دیگر اجماع پزشکی موجود را تغییر دهد و به یک سلاح درمانی جدید قدرتمند برای درمان بیماریهای تنفسی تبدیل شود.
