کرم فلوسینونون 20 گرم

کرم فلوسینوید نوعی داروی هورمون آدرنرژیک است. از آن برای درماتیت آلرژیک ، درماتیت آتوپیک ، درماتیت تماس ، درماتیت سبورئیک ، اگزما ، خارش پوست ، پسوریازیس ، نورودرماتیت و غیره استفاده می شود.

[نشانه ها] این محصول یک داروی کورتیکواستروئید است. برای درماتیت آلرژیک ، درماتیت آتوپیک ، درماتیت تماس ، درماتیت سبورئیک ، اگزما ، خارش ، پسوریازیس ، نورودرماتیت و غیره استفاده می شود.

[مشخصات] 20G: 5mg

[بسته بندی] بسته بندی لوله آلومینیومی برای کرم دارویی. 20 g در هر لوله ، 1 لوله در هر جعبه.

[دوره اعتبار] 36 ماه.

ترکیب

هر لوله حاوی فلوسینونون 5mg است.

نشانه ها و استفاده از

اختلالات التهابی ، خارش و آلرژیک موضعی پوست و مخاط است. این برای کاربرد موضعی برای فعالیت گلوکوکورتیکوئید آن در درمان اسکندر های مختلف مانند درماتیت آلرژیک ، درماتیت تماس ، درماتیت سبوروئیک و اکزما نشان داده شده است.

تظاهرات

کورتیکواستروئیدهای موضعی در بیماران با سابقه حساسیت به هر یک از مؤلفه های آماده سازی منع مصرف دارند.

اداره دوز

مقدار کمی از کرم فلوسینونون باید به آرامی در قسمت آسیب دیده بدن 2 تا 3 بار در روز برای یک (1) هفته یا طبق پزشک تجویز شود. مبلغ کل نباید بیش از 50 گرم در هفته باشد.

موارد احتیاط

عمومی: جذب سیستمیک کورتیکواستروئیدهای موضعی ، هیپوتالاموس برگشت پذیر {{0} هیپوفیز-} Adrenal (HPA) محور (HPA) محور (سندرم کوشینوگ ، هایپرگلیسمی و گلوکوزوریا را در برخی از بیماران استفاده می کند. مساحت ، استفاده طولانی مدت ، و افزودن پانسمان های انسداد. از این رو ، بیمارانی که دوز زیادی از یک استروئید موضعی قوی استفاده می کنند که در یک سطح بزرگ یا زیر یک پانسمان انسداد استفاده می شود ، باید به صورت دوره ای برای شواهد سرکوب محور HPA ، با استفاده از کورتیزول آزاد ادرار و تست های تحریک Acth ، ارزیابی شود. یک استروئید کم قدرت را جایگزین کنید.

بازیابی عملکرد محور HPA به طور کلی سریع و کامل پس از قطع دارو انجام می شود. به طور کلی ، علائم و علائم خروج از استروئید ممکن است رخ دهد ، اگر ممکن است مقادیر بیشتری از قشر مغزهای موضعی را جذب کند و به این ترتیب با استفاده از بیماری های سیستمیک ، مقادیر بیشتری را جذب کند. توسعه می یابد ، کورتیکواستروئیدهای موضعی باید قطع شوند و درمان مناسب انجام شود.

مانند هر محصول کورتیکواستروئید موضعی ، استفاده طولانی مدت ممکن است آتروفی پوست و بافتهای زیر جلدی ایجاد کند. هنگامی که در نواحی بین قشر یا فلکسور استفاده می شود ، یا روی صورت ، این ممکن است حتی با استفاده از مدت کوتاه {1} استفاده کند. در حضور عفونت های پوستی ، استفاده از یک ماده ضد قارچ مناسب یا ضد باکتری مناسب است. اگر یک پاسخ مطلوب به سرعت اتفاق نیفتد ، کورتیکواستروئید باید تا زمانی که عفونت به اندازه کافی کنترل شود ، قطع شود.

اطلاعات مربوط به بیمار: بیمارانی که از کورتیکواستروئیدهای موضعی استفاده می کنند باید اطلاعات و دستورالعمل های زیر را دریافت کنند:

این دارو به عنوان پزشک فقط برای استفاده خارجی استفاده می شود. از تماس با چشم خودداری کنید.

به بیماران توصیه می شود که از این دارو برای هر اختلال غیر از آنچه تجویز شده است استفاده نکنند.

ناحیه پوست تحت درمان نباید باند شود و یا در غیر این صورت پوشیده یا پیچیده شود ، مگر اینکه توسط پزشک کارگردانی شود. بیماران باید علائم عوارض جانبی محلی به ویژه تحت پانسمان انسداد را گزارش کنند.

به والدین مبتلا به بیماران مبتلا به بیماران باید توصیه شود که از پوشک مناسب-} مناسب یا شلوار پلاستیکی در کودک که در ناحیه پوشک تحت درمان قرار می گیرند استفاده نکنند ، زیرا این پوشاک ممکن است پانسمان های انسداد را تشکیل دهد. آزمایشات لابراتوری: آزمایش های زیر ممکن است در ارزیابی سرکوب محور HPA: آزمون ادراری کرتیزول آزاد آزمون ACTH ؛

سرطان زایی ، جهش زایی ، اختلال در باروری: مطالعات حیوانی طولانی - term برای ارزیابی پتانسیل سرطان زا یا تأثیر بر باروری قشر مغز موضعی انجام نشده است.

هیدروکورتیزون نتایج منفی را نشان داده است.

بارداری: اثرات تراتوژنیک: دسته بارداری C.Corticosteroids به طور کلی در حیوانات آزمایشگاهی که به صورت سیستماتیک در سطح دوز نسبتاً کم تجویز می شوند ، تراتوژنیک هستند. نشان داده شده است که کورتیکواستروئیدهای قوی تر پس از کاربرد پوستی در حیوانات آزمایشگاهی ، کافی نیست و به خوبی از آن استفاده نمی کند. بنابراین ، کورتیکواستروئیدهای موضعی باید در دوران بارداری مورد استفاده قرار گیرد فقط در صورتی که فواید بالقوه خطر بالقوه جنین را توجیه کند. داروهای این کلاس نباید به طور گسترده در بیماران باردار ، در مقادیر زیاد یا برای مدت طولانی استفاده شود.

مادران پرستاری: مشخص نیست که آیا تجویز موضعی از کورتیکواستروئیدها می تواند منجر به جذب سیستمیک کافی برای تولید مقادیر قابل تشخیص در شیر مادر شود.

کورتیکواستروئیدهای تجویز شده سیستماتیک در مقادیری که احتمالاً تأثیر مضر بر روی شیرخوارگان ندارند ، در شیر مادر ترشح می شوند. با این وجود ، هنگامی که کورتیکواستروئیدهای موضعی به یک زن پرستار تجویز می شوند ، باید احتیاط کنید.

استفاده از کودکان: بیماران کودکان ممکن است حساسیت بیشتری به کورتیکواستروئید موضعی-} سرکوب محور HPA ناشی از HPA و سندرم کوشینگ نسبت به بیماران بالغ به دلیل افزایش سطح پوست به نسبت وزن بدن نشان دهند.

هیپوتالامیک - هیپوفیز-} adrenal (HPA) سرکوب محور ، سندرم کوشینگ و فشار خون داخل جمجمه در کودکانی که از کورتیکواستروئید موضعی استفاده می کنند گزارش شده است. تحریک فشار خون بالا در داخل جمجمه شامل فونتانل های برآمدگی ، سردرد و پاپیلم دو طرفه است.

تجویز کورتیکواستروئیدهای موضعی به کودکان باید به کمترین میزان سازگار با یک رژیم درمانی مؤثر محدود شود. درمان کورتیکواستروئید کرونیک ممکن است در رشد و رشد کودکان تداخل داشته باشد.

عوارض جانبی

عوارض جانبی محلی زیر به ندرت با کورتیکواستروئیدهای موضعی گزارش می شود ، اما ممکن است بیشتر با استفاده از پانسمان های انسداد اتفاق بیفتد.

این واکنش ها به ترتیب تقریبی کاهش وقوع ذکر شده است: سوزش ، خارش ، سوزش ، خشکی ، فولیکولیت ، هیپرتریکوز ، فوران آکنه یکنواخت ، هیپوپیمیت ، درماتیت محیطی ، درماتیت تماس آلرژیک ، تزریق پوست ، عفونت ثانویه ، آتروفی پوستی ، استریا ، استریا ، میلیاری.